Limp Bizkit a Jądro ciemności
Powieść zaczyna się nieopodal Gravesend, na statku „Nellie”. Na statku pięcioro mężczyzn rozpoczyna rejs po Tamizie. Dwóch z nich to narratorzy “Jądra ciemności”. Jednym z nich jest Charlie Marlow – marynarz. Drugi jest anonimowy, wiemy tylko, że uczestniczy w rejsie. Przed odpływem Charcie Marlow rozpoczyna opowiadać, o swojej wyprawie w głąb Afryki. Opowiada o tym, co myśli na temat podbojów kolonialnych, oraz o ludziach, którzy w swoim przekonaniu “stawiali czoła ciemności”. Później mówi o tym jak on trafił na “czarny kontynent”. Marynarz mówi o swojej pasji – o mapach, które potrafi studiować godzinami. W szczególności pasjonowały go nieznane jeszcze nikomu lądy, oraz największa z rzek na mapie Afryki. Kojarzy mu się ona z wężem. Wie o tym, że na tej “wężowej” rzece jest spółka handlowa, więc zaczyna starać się o stanowisko dowódcy na parowcu. Był bardzo zdeterminowany, dlatego wykorzystał znajomości, aby zdobyć pracę i między innymi dzięki ciotce dostaje wymarzoną pracę. Przygotowania do wyprawy, oraz podpisanie umowy są w jego mniemaniu podejrzane i kojarzą mu się ze spiskiem. Rozmawiając z lekarzem, również nie czuje się do końca komfortowo. Lekarz opowiada, że ciekawe byłoby obserwowanie w Afryce zachowań i zmian psychologicznych, jakie zachodzą w ludziach.
Żegnając się ze swoją ciotką Marlow pokazuje swój stosunek do kobiet. Uważa, że zasadnicza większość z nich żyje z dziwną wizją świata i wierzy w to, co piszą w gazetach, w których opisywano jako pomaga się krajom “ciemnym” wnosząc do nich cywilizacje. Ciotka cieszy się z wyjazdu Marlowa, traktując go jak “wysłańca świata”, “apostoła pośledniejszego gatunku”. Marynarzowi bardzo nie podoba się ta krzywdząca dla mieszkańców Afryki postawa.
