Charlie Marlow jest głównym bohaterem noweli “Jądro ciemności” Jest doświadczonym marynarzem. Pochodzi z Anglii z zamożnej i wpływowej rodziny. Zawsze fascynował się podróżami. Marzył o dotarciu doAfryki, Ameryki Południowej czy Australii – za jego czasu były one jeszcze nieodkryte i niezbadane. Postać Marlowa poznajemy od momentu przebywania marynarza na statku “Nellie”. Opis Marlowa pojawił się tylko dwa razy: “Marlow siedział skrzyżowawszy nogi, w głębi rufy, oparty o bezanmaszt. Miał zapadłe policzki, żółtą cerę, proste plecy, wygląd ascety, a ze swymi obwisłymi ramionami i rękami leżącymi na kolanach dłonią ku górze podobny był do bożka” oraz “Nastała chwila głębokiej ciszy, potem błysnęła zapałka i szczupła twarz Marlowa wystąpiła z mroku zniszczona, zapadnięta, z fałdami zbiegającymi ku dołowi, ze spuszczonymi powiekami, jakby uważna i skupiona; a gdy raz po raz zaciągnął się dymem z fajki, jego twarz zdawała się cofać w noc i znów występować, w miarę jak drobny płomyk błyskał w regularnych odstępach. Zapałka zgasła”. Te fragmenty pozwalają nam wywnioskować, że bohater był nieco zaniedbany i zniszczony przez czas. Jednak z jego wizerunku biła życiowa mądrość, spokój i wiedza. Narrator powiedział o nim “zupełnie jak Budda nauczający w europejskim ubraniu i bez lotosu”. Był w pełni oddany swojej pracy, o czym świadczy sposób opowiadania o detalach pracy na statuku. Lubił rozmawiać i odpowiadać liczne historie załodze statku. Opowiadał wiele ciekawych historii nigdy się one nie wyczerpywały. Marlow miał również poczucie humoru, o czym świadczy sposób wypowiadania się o palaczu. Był zaradny, gdyż potrafił świetnie kierować statkiem, oraz naprawić go, kiedy była taka potrzeba. W stosunku do siebie Marlow pozostawał krytyczny. Wielką dumą napawał go fakt, iż podczas swojego pierwszego rejsu po tak trudnej i zdradzieckiej rzece, nie uszkodził dna dowodzonego przez siebie parowca. Marynarz miał nietypowy charakter. Lubił obserwować i analizować zachowania innych, lecz swoje przemyślenia zachowywał raczej dla siebie. Był zawsze bardzo miły i uprzejmy, dzieki czemu inni bohaterowie noweli chętniej rozmawiali z nim, mimo, że Marlow nie był do nich pozytywnie nastawiony. Działo się tak na przykład z agentem odpowiedzialnym za wyrób cegieł. Dopiero, gdy Marlow stanął na krawędzi załamania, stał się opryskliwy i sarkastyczny, zwłaszcza wobec dyrektora Stacji Centralnej. Na pewno nie można go nazwać optymistą. Często wątpił, że osiągnie swoje cele (dotarcie do Kurtza), był pokorny. Szanował innych ludzi, a szczególnie tych, którzy potrafili ciężko pracować. Nie był rasistą – szanował tak samo ludzi o jego kolorze skóry, jaki i czarnoskórych.
Najbardziej lubił majstra mechaników. Spędził z nim wiele godzin, naprawiając parowiec. Darzył go wielką sympatią oraz szacunkiem. Marlow nienawidził kłamstwa, dlatego agent poznany na stacji nie wzbudzał w nim pozytywnych odczuć.. Bohater nietypowo postrzegał kobiety. Według niego były one odrealnione, jakby żyły w odmiennym świecie.
Mimo, że znał Kurtza jedynie z opowieści, stopniowo zaczynał się nim fascynować, do tego stopnia, że poznanie go było jego jedynym celem podróży. Dopiero po poznaniu go osobiście diametralnie zmienił do niego podejście. Co ciekawe z jednej strony gardził nim, z drugiej podziwał. Bardzo cenił sobie pracę. Każdą czynnoś wykonywał profesjonalnie i dokładnie. Praca była dla niego swego rodzaju “odskocznią” od życia codziennego.
Marlow twardo stąpał po ziemi, a przyroda nie robiła na nim większego wrażenie. Bardziej bał się jej niż ją podziwiał. Odkupia go tylko idea. Idea tkwiąca w głębi; nie sentymentalny pozór, tylko idea; i altruistyczna wiara w tę ideę – coś, co można wyznawać i bić przed tym pokłony, i składać ofiary Marynarz posiada skomplikowaną osobowość. Z jednej strony, jest szczerym, inteligentnym indywidualistą, który ma swoje zdanie na każdy temat. Z drugiej natomiast jest doświadczony przez życie i co za tym idzie jesc sceptyczny i ironiczny. Marlow jest jednocześnie człowiekiem pracy i myślicielem. Dzięki złożoności charakteru łatwo się z nim utożsamić.
